Autor stawia w swej monografii kilka kluczowych pytań, które mają dowieść tezy, że islam jest niejako niekompatybilny z demokracją liberalną. Pytań, które w obliczu dynamicznych przemian politycznych i kulturowych na Starym Kontynencie stają się coraz bardziej  palące: W jakim znaczeniu demokracja liberalna uwarunkowana jest aspektami kulturowymi? Jak badać kształtowanie się kulturowych uwarunkowań polityki? W jakim zakresie grecka tradycja filozoficzna jest łącznikiem dla cywilizacji is­lamskiej i europejskiej? Z czego wynikają trudności z absorbcją „libe­ralnego momentu” demokracji przez islam? Czy doktrynalne źródła islamu pozwalają na separację religii i polityki? Jaką w tym aspekcie rolę odgrywa postać Mahometa? Czy uzasadnione są nadzieje na próbę odczytania Koranu w duchu liberalnym? Jakie są poglądy muzułmanów na szariat i jego wymagania? Czy islam ma większą skłonność do funda­mentalizmu niż katolicyzm? W końcu: z jakimi trudnościami termino­logicznymi spotyka się badacz analizujący polityczność islamu i jakich ograniczeń powinien być świadomy, posługując się tymi pojęciami?

ZOBACZ SPIS TREŚCI