Święty na słupie. Żywot Daniela Stylity

„Można się zastanawiać, dlaczego najpierw Symeon, a w ślad za nim Daniel i następni stylici obrali życie na słupie jako formę ascezy, permanentnej i dożywotniej. Zapewne mogli mieć różną motywację, ale jednak dominowała jedna – osiągnąć zbawienie.

Według Teodoreta Symeon, stawiając kolumnę, przede wszystkim chciał się przybliżyć do Boga i odsunąć od uciążliwych pielgrzymów, choć równocześnie wcale nie zrezygnował z pomagania im w trudnych sprawach, lecz starał się z pokorą i życzliwością pomagać ludziom w sprawach doczesnych i zarazem wskazać na konieczność zabiegania o sprawy wieczne. Słup stał się zatem symbolem oderwania od Ziemi, ale i połączenia jej z Niebem. (…)

Daniel Słupnik, choć może wyidealizowany przez anonimowego hagiografa, nie jest w Vita Danielis bohaterem, który by nie był w stanie czytelnikowi przekazać jakiegoś ważnego przesłania. Niniejsze opracowanie jest tylko pewną próbą odczytania wizji świętości oferowanej przez świętego ascetę sprzed wielu wieków. Dołączony przekład, starając się jak najwierniej podążać za myślą oryginału (przez co niestety może być trudniejszy w lekturze), ma dawać możliwość Czytelnikowi samodzielne odczytanie hagiograficznej refleksji autora Żywotu i stylu życia Świętego Ojca naszego Daniela Słupnika” (z Zakończenia). 

ZOBACZ SPIS TREŚCI