Motyw tańca w literaturze i kulturze polskiej i bułgarskiej (cz.2)

Tom, jaki oddajemy w ręce Czytelników zawiera kilkanaście artykułów poświęconych obecności tańca w wybranych dziełach literackich oraz w kulturze polskiej i bułgarskiej będących podkreśleniem istotności zagadnienia niewerbalnej poetyki ruchu rezonującej w słowach.

Wychodząc z założenia, że przedmiot opisu wykracza poza stworzenie katalogu odniesień do fenomenu działania artystycznego, jakim jest taniec, także ze względu na jego interdyscyplinarny charakter sam w sobie, proponujemy przyjrzenie się temu zjawisku z skali mikro, zapraszając do skupienia się  na konkretnych dziełach i ich relacji wobec tańca. Pociąga to za sobą dalsze konsekwencje, a mianowicie zbiór ten nie proponuje rozwiązań teoretycznych, raczej prezentuje modele lektury: traktowanie tańca jako tematu, jako motywu, determinanty kompozycyjnej i formalnej utworu, odkrywania energii kinetycznej poetyckiego słowa, a wreszcie lektury tańca jako tekstu.(Z Wprowadzenia) 

ZOBACZ SPIS TREÅšCI